Poronienie – przyczyny i rodzaje

Choć uważa się, że poronienie jest czymś niestandardowym i relatywnie rzadkim, dochodzi do niego w przypadku aż 30-50% (konkretne liczby są zależne od danego źródła) wszystkich ciąż . Co jednak istotne, te liczby wynikają z faktu, że do utraty ciąży dochodzi jeszcze przed zagnieżdżeniem zarodka. Stąd zdecydowana większość mam, które takiego poronienia doświadczyły, nie miało o nim pojęcia.

Poronienie, to przedwczesne zakończenie ciąży, trwającej nie więcej niż 22 tygodnie. Ok. 3/4 wszystkich poronień ma miejsce w I trymestrze ciąży, ponieważ wraz z rozwojem płodu prawdopodobieństwo poronienia spada. Już po zagnieżdżeniu zarodka ryzyko utraty ciąży maleje do 10-15%.

Przyczyny poronienia

Powodów, przez które dochodzi do utraty ciąży do 22. tygodnia jest wiele. Wśród nich znajdują się czynniki genetyczne, choroby matki, nieprawidłowości po stronie hormonalnej, obecność przeciwciał powodujących poronienia nawykowe, nieprawidłowości w budowie szyjki macicy, stany zapalne i zakażenia dotykające układu rodnego i dróg moczowych.

Czynniki genetyczne

Poronienie spowodowane czynnikami genetycznymi stanowi około 70% wszystkich poronień samoistnych. Polega na tym, że już na etapie zarodka pojawiają się nieprawidłowości w liczbie lub strukturze chromosomów. W konsekwencji dochodzi do nieprawidłowego rozwoju zarodka, jego obumarcia i wydalenia przez organizm matki. Nie zawsze jednak nieprawidłowości genetyczne prowadzą do utraty ciąży.

Choroby matki

Nieleczona cukrzyca, czy niedoczynność tarczycy albo zespół policystycznych jajników może być przyczyną poronienia. Podobnie toksoplazmoza, zakażenia w obrębie szyjki macicy lub układu moczowego, różyczka, cytomegalia, odra. Dlatego ważne jest podjęcie prawidłowego leczenia (poprzedzonego odpowiednim badaniem), a nawet antybiotykoterapia, w przypadku, gdy choroba się pojawi, ale także leczenie tych dolegających matce jeszcze przed ciążą.

Nieprawidłowości w poziomie hormonów

By ciąża mogła się utrzymać, w organizmie musi zostać zachowany odpowiedni poziom m.in. progesteronu. Jest to hormon niezbędny do prawidłowego zagnieżdżenia się i utrzymania zarodka. Zbyt niski poziom tego hormonu może doprowadzić do tzw. samoistnego poronienia. Podobny wpływ na ciążę mogą mieć nieprawidłowości w poziomach innych hormonów np. estrogenu, beta hCG.

Przeciwciała

Tak zwane przeciwciała antykardiolipinowe, to przeciwciała pojawiające się na skutek wcześniejszej utraty ciąży. W przypadku kolejnej ciąży, przeciwciała atakują zarodek, traktując go, jako coś obcego przez co dochodzi do tzw. poronień nawykowych.

Nieprawidłowa budowa

Nieprawidłowości w budowie szyjki mogą przyczyniać się do tego, że organizm kobiety nie jest w stanie utrzymać zarodka w prawidłowym miejscu. W konsekwencji może dochodzić do rozwarcia szyjki, mimo że do porodu jeszcze wiele tygodni. W takim wypadku lekarz zazwyczaj zaleca założenie szwu lub krążka. by zamknąć od dołu kanał szyjki macicy. Ma to zapobiec wypadnięciu płodu.

Rodzaje poronień

Istnieje wiele typów poronienia. Określają etap, na jakim znajduje się utrata ciąży, efektywność tego procesu (czy macica oczyściła się w całości, czy nie), a także przyczynę, przez którą doszło do poronienia.

Poronienie samoistne

To samoistna utrata ciąży, będąca efektem zupełnie naturalnych dla organizmu kobiety procesów. Przyczyną poronienia samoistnego może być np. nieprawidłowe zagnieżdżenie zarodka, wady genetyczne zarodka.

Poronienie zagrażające

Poronienie zagrażające nie jest jednoznaczne z utratą ciąży. To sytuacja, w której ryzyko wcześniejszego zakończenia ciąży staje się bardzo wysokie. Objawem poronienia zagrażającego jest przede wszystkim krwawienie z pochwy o różnym nasileniu. Jeśli więc ciężarna zauważy u siebie krew, powinna natychmiast udać się do lekarza lub szpitala.

Poronienie w toku, nieodwracalne

Poronienie zagrażające może rozwinąć się w poronienie w toku. Objawia się dużo intensywniejszym krwawieniem i skurczami. Takiego poronienia nie można zatrzymać i kończy się utratą ciąży.

Poronienie zatrzymane, chybione

Jeśli w ciągu 8 tygodni, licząc od obumarcia zarodka lub płodu, nie doszło do jego wydalenia, mówimy o poronieniu zatrzymanym. Nie ma typowych dla poronienia objawów, stąd jest rozpoznawane najczęściej podczas badania USG u ginekologa. W przypadku poronienia zatrzymanego, konieczna jest interwencja lekarza i wyczyszczenie jamy macicy z płodu, z którego organizm sam się nie potrafił oczyścić.

Poronienie szyjkowe

Typ poronienia, w którym jajo płodowe nie może zostać wydalone na zewnątrz, ponieważ nie może przejść przez szyjkę macicy.

Poronienie nawykowe, nawracające

Terminem poronienie nawykowe określa się sytuację, w której poronienie jest co najmniej trzecim dla danej kobiety. Przyczyną poronień nawracających mogą być zaburzenia genetyczne i hormonalne, nieprawidłowości w budowie anatomicznej kobiety, mięśniak macicy, infekcje wirusowe, zaburzenia immunologiczne.

Poronienie zupełne i niezupełne

W przypadku poronienia zupełnego macica oczyściła się w całości z jaja płodowego. W przypadku niezupełnego, część tkanki jaja płodowego nie została wydalona, natomiast sam płód już tak.

Share: