Usg w ciąży

W czasie ciąży można wykonać 3 szczegółowe badania USG tzw. USG prenatalne. Są dostępne zarówno w placówkach prywatnych, jak i w ramach NFZ. Ich wykonanie jest dobrowolne tzn. nikt ciężarnej nie będzie rozliczał z realizacji tego badania. Uzyskane dzięki USG w ciąży wyniki pozwalają dowiedzieć się, czy płód rozwija się prawidłowo, czy pojawiają się jakieś zaburzenia genetyczne, ewentualnie podjąć kolejne kroki, jeśli USG wskażą anomalię.

Kto może wykonać szczegółowe USG w ciąży

Wbrew pozorom nie każdy ginekolog może wykonać te badania. Dlatego ciężarne są odsyłane do certyfikowanych specjalistów. Lekarze wykonujący 3 opisane poniżej USG w ciąży, muszą uczęszczać na wybrane konferencje oraz posiadać certyfikat, którego ważność potwierdzają co roku. Listę certyfikowanych lekarzy można znaleźć tutaj https://fetalmedicine.org/lists/map/certified/NT. Dopiero badanie przeprowadzone przez takiego specjalistę jest wiążące np. do testu PAPPA, w którym jednym z parametrów branych pod uwagę jest przezierność karkowa mierzona w trakcie USG genetycznego.

I USG prenatalne

I USG w ciąży nazywane jest także genetycznym, ponieważ pozwala określić prawdopodobieństwo wystąpienia wady genetycznej u dziecka. Badanie wykonuje się miedzy 11. a 13. tygodniem ciąży przezbrzuszne. Lekarz przejeżdża po wysmarowanym specjalnym żelem brzuchu głowicą urządzenia. Pomiar dokonywany jest na bardzo dokładnym sprzęcie, który umożliwia przyjrzenie się narządom wewnętrznym dziecka, także budowie ciała i niektórym szczegółom anatomicznym np. budowie wargi i podniebienia.
I USG w ciąży pozwala sprawdzić, czy układ nerwowy i kręgosłup prawidłowo się kształtują. Dzięki temu można wykluczyć poważne wady np. rozszczep kręgosłupa. W trakcie tego badania mierzy się przezierność fałdu karkowego (NT). Przezierność stanowi istotny element badania. To odległość miedzy skórą a tkanką podskórną w okolicach szyi płodu. Przekroczenie normy (2,5 mm) może świadczyć o wadzie wrodzonej dziecka. Jeżeli taka sytuacja wystąpi, lekarz zasugeruje kolejne badanie, test PAPPA z krwi. Wraz z wynikiem NT pozwoli określić prawdopodobieństwo wystąpienia zespołu Downa, Edwardsa, Patau, czy Turnera.
W czasie USG genetycznego, lekarz sprawdza także ruchy płodu, pomiar czynności serca płodu (FHR), przepływ krwi w żyłach, stan kosmówki i jej umiejscowienie, trofoblast, wykształcenie kości czaszki, w tym nosa, odległość dwuciemieniową główki (BPD) i ciemieniowo-siedzeniową (CRL).

II USG prenatalne

Drugie badanie USG w ciąży wykonywane jest między 18. a 22. tygodniem. Nazywane jest połówkowym z uwagi na fakt, iż przypada w połowie ciąży. Badanie polega na sprawdzeniu poprawności budowy płodu pod kątem ewentualnych wad np. wad serca, rozszczepu kręgosłupa.
W trakcie badania ocenione zostaną: wielkość płodu i wszystkie części ciała (czy rozwijają się prawidłowo), wielkość wód płodowych, położenie łożyska, ilość płynu owodniowego. Lekarz przyjrzy się sercu, płucom, mózgowi oraz rdzeniowi, kręgosłupowi i kończynom, twarzy, narządom jamy brzusznej, ciągłości powłok jamy brzusznej, pępowinie. Wtedy też lekarz powinien być w stanie określić płeć dziecka.

III USG prenatalne

III USG w ciąży wykonuje się miedzy 28. a 32. tygodniem ciąży. Badanie ma na celu kontrolę rozwoju płodu, krążenia obwodowego, dojrzałości łożyska, płynu owodniowego oraz wykrycie wad w rozwoju narządów, które uwidaczniają się dopiero na późniejszym etapie ciąży np. ubytki w przegrodzie międzykomorowej, zwężenie aorty, małogłowie. Wykrycie tych nieprawidłowości w II USG jest niemożliwe z uwagi na niedostateczny rozwój płodu. W trakcie tego badania lekarz kontroluje także wzrastanie płodu i wychwycenie nieprawidłowości z tym związanych np. zbyt duża lub zbyt mała masa płodu. Sprawdza też położenie dziecka i zamkniecie szyjki macicy.

Czy warto robić USG prenatalne?

USG prenatalne kojarzą się wielu ludziom z badaniami pod kątem wad genetycznych i wynikających z nich kolejnych badań prenatalnych, będących tematem wielu dyskusji. Tymczasem te badania, to źródło ogromnej wiedzy na temat zdrowia dziecka. Wiedza ta może pozwolić rodzicom na wdrożenie leczenia, już na etapie życia płodowego. Niektóre wady można wyleczyć lub zmniejszyć jeszcze w czasie ciąży. Również dzięki podjętym działaniom medycznym, rodzic jest w stanie polepszyć jakość życia nieuleczalnie chorego dziecka, już po jego narodzinach.
Share: